Zojuist dacht ik, ik kijk eens wat de ingrediënten voor de chocoladetaart ook alweer waren, zodat ik die kan aanschaffen. Ik zat al likkebaardend achter m’n computer, totdat ik op een plaatje van een fistel getrakteerd werd! :S (Ik associeer fistels toch, misschien jouw schuld, met lagere regionen van het lichaam.)

Het verbaast me overigens dat je kiest voor een ooraandoening als er zoveel gebieden zijn. Ik hoop echter dat je het interessant vindt en de opdracht met goed gevolg aflegt. Het zou aan mij niet zo besteed zijn denk ik.

Terwijl ik jou nu zit te typen komt de kat binnen (gisteren ook al toen ik belde… heeft die kat een zesde zintuig?). Het enige dat hij nu wil is echter slapen, dus hij is achterop m’n bed gaan liggen en prompt in slaap gevallen. Elke keer dat hij aan z’n pootjes aangeraakt wordt knort hij vergenoegd en rekt zich even uit, zonder de ogen te openen.

Ik vroeg me laatst af hoe een kat nu precies spinde (nu ja, precies, precies tot het niveau waarop het ik het anatomisch nog kan volgen), en ik schijn niet de enige te zijn. Het stukje op Wikipedia was wel opmerkelijk:

Despite being a universally recognized phenomenon, the exact mechanism by which the cat purrs has been frustratingly elusive for scientists. This is partly because the cat has no obvious anatomical feature unique to it that would be responsible.

One hypothesis, backed up by electromyographic studies, is that cats produce the purring noise by fast twitching of the muscles in their larynx, which rapidly dilate and constrict the glottis, thus causing vibrations in the air both during inhalation and exhalation. Combined with the steady inhalation and exhalation of air as the cat breathes, a purring noise is produced with strong harmonics.

It was once believed that only the cats of the Felis genus could purr; some older texts may still say this. In fact, all cats are able to purr, although the cats of the Panthera genus are only able to purr when exhaling. All cats other than the Panthera, even larger ones such as the cheetah, purr.

Zou dat nu ook betekenen dat mensen met wat oefening kunnen spinnen? Ik las namelijk laatst een stukje van een dove jongen die zichzelf echolocatie meester had gemaakt. Door continu met z’n tong te klikken kon hij horen wat er langs de kant van de weg stond, of welke obstakels er in de weg lagen, wat hem in staat stelde zonder stok te lopen en te skeeleren.

Lieve V,

Vandaag schrijf ik dus wat over schoenen, en ik zal alle minder nuttige informatie die ik met betrekking tot dit onderwerp bezit proberen kwijt te raken in het stukje, opdat het toch een fatsoenlijke lengte krijgt.

Het woord ‘schoen’ in het Nederlands is, zo heb ik mij laten vertellen, oorspronkelijk een meervoudsvorm. Het enkelvoud was ‘schoe’, net als in het Engles: ‘shoe’ en het Duits ‘Schuh’. Schoen was vroeger dus meervoud, maar tegenwoordig is het enkelvoud en spreken we in het meervoud over schoenen…

Daarvan heb ik dus een paar gekocht, en dat terwijl ik niet eens bijster hard op zoek was, doch ik zag ze, en ze bevielen me! En dat is natuurlijk niet heel vaak het geval, dus daar moest ik van profiteren. Ze zijn nagenoeg zwart, niet al te veel storende logo’s en merknamen erop, en laag zodat ik er lage sokjes in aankan. Kortom, een prima exemplaar.

Wat jij ervan zult vinden weet ik echter niet, ik denk dat je ze te druk vindt, en überhaupt te smal. Ik denk niet dat jij in mijn schoenen zou willen staan, maar ja, ze passen jou ook niet. Nu ga ik weer naar buiten denk ik.

En ik heb ontdekt hoe je plaatjes toevoegt.

Lieve V,

Het is warm. Ik heb in de zon gezeten. Totdat het te warm werd, en dan weer in de schaduw, en dan weer in de zon. Et cetera. Niet veel boeiends dus. En een ijsje gegeten. Ja, dat ook nog.

Lieve V,

Wat een weer! Vanzelfsprekend hebben sommigen het plan opgevat om te gaan barbecueën, en je weet hoe ik daar altijd van geniet. Maar, ditmaal zal ik niet lijdzaam toekijken met een schrale vegaburger, want ik heb wat ideeën uit kookboeken gehaald.

Ik kan aardappels poffen, en maïs bereiden, of een portobello vullen en grillen, of Cypriotische kaas (Haloumi) vullen en grillen, en eventueel tofoe, en daarbij lekkere salades maken! Allemaal briljante ideeën om maandag uit te voeren.

Ik laat je wel weten wat ervan geworden, maar als je zelf nog goede ideeën hebt wil ik ze ook wel horen natuurlijk! Voor de rest is het hier warm. Geen regenbogen vandaag.

Lieve V,

Gisteravond dacht, ik lees eens wat in een paar oude kinderboeken die ik in de kast had staan. Eerst maar eens Pietje Bell gepakt. Vroeger vond ik dat wel grappig, zo’n ondeugende jongen, en die stomme buurman Geelman. Dat het taalgebruik zo gedateerd was, was me vroeger nooit opgevallen, maar dat is natuurlijk logisch. Doch, ik vond dat Pietje Bell nu eerder irritant was met z’n domme streken, z’n volledige niet opletten, en alles fout doen wat maar fout gedaan kan worden.

Kortom, tijd voor ‘De Kameleon’; daar struikelde ik op de eerste pagina ook over ‘reeds‘ en ‘sedert’. Maar bovendien viel me op dat de illustraties die ik vroeger zo tof vond, nu écht kinderachtig vond. Kortom, dat boek was na twee bladzijden, met een onnozele anecdote over Kees die een schommelstoel maakte, ook genoeg.

Toen had ik nog een Suske en Wiske liggen… dat leest gemakklijk weg, maar werkelijk, wat is dat stom. Vroeger heb ik ’t allemaal verslonden. Roald Dahl durf ik nu niet meer aan te pakken… alhoewel ik denk dat die boeken toch wel écht leuk zijn en ook nog wel blijven.

Overigens, over taarten gesproken, gisteren had ik een hartige taart gemaakt. Ook met een eigen bodem van boterdeeg, wat duidelijk beter is dan standaard-deeg uit de supermarkt. Gevuld met courgette/feta/champigons en sjalotjes. Ook wat pesto erdoor voor de smaak, daarvan had ik eigenlijk wat te veel genomen… maar enfin, het was wel goed te eten.

Liefs

Lieve V,

Eerst wist ik al niet wat voor naam ik aan mijn weblog zou moeten geven. De door jou gegeven naam heb ik dus maar als uitgangspunt genomen.

Wederom heb ik weinig om over te schrijven, dus laat ik het maar over de kat hebben. Nadat de vorige is ingeslapen, hebben m’n ouders nu een nieuwe kat. Het is een aanlopertje, maar ondanks veel aanplakbiljetten en oproepjes op websites voor verloren dieren is er niemand die hem heeft opgeëist. Dus nu heeft hij hier een nieuw huis gevonden.

Zoals met alle katten is hij heel goed in aandacht trekken als hij honger heeft, of je aandacht opeisen. Vooral aan de deur krabben. Binnenkomen is echter niet de bedoeling als je dan open doet, bij voorkeur blijft hij op de drempel liggen.

Momenteel heeft hij echter een beetje last van z’n oor – ik weet niet of jij ook alles van kattenoren weet – maar de dierenarts vond dat hij er wat antibiotica voor moest hebben, dat dan in het oor gedruppeld moet worden. Uiteraard weigert hij, schudt driftig heen en weer om alle druppels eruit te schudden, zet zich af, miauwt, doet alsof ik hem keel, en is me weinig dankbaar.

Na een kwartiertje (of eerder, als ik voedsel uitdeel) is het echter weer goed, en komt hij bij me op schoot zitten. Althans, voor zolang het hem zint. Want hij is duidelijk wel de baas. Overigens is hij nog maar negen maanden oud volgens de dierenarts, dus eigenlijk nog heel jong. Binnenkort mag hij naar buiten!

Liefs